November 14, 2025
Opening: November 14th, 2025.
Exhibition runs until January 10th, 2026
curator: Katarzyna Krysiak
Music: Sebastian Dembski; Exhibition scenography: Marta Szypulska
‘The multiplicity of human and non-human forms raises questions that concern a certain community, a certain 'we’. But is this community defined solely by what is human?’ writes Anna Barcz, an eco-expert for the exhibition Aunt Jennifer's Tigers Prance Across a Screen, the main element of which will be a new visual essay.
Pierwszy, już zrealizowany esej – Wanda – to historia dziewcząt, które w 1948 roku utonęły, wypłynąwszy łódkami na jezioro Gardno. Drugi powstaje w oparciu o materiały found footage, m.in. z notatników filmowych Simony Kossak i filmów edukacyjnych z archiwów Wytwórni Filmów Oświatowych w Łodzi, jak film Aleksandry Jaskólskiej O wodzie, roślinie i szparkach z 1956 roku. Artystka pokaże również swoją pracę wideo zatytułowaną Zima z 1997 roku, która współcześnie i w kontekście pozostałych prac nabiera nowych znaczeń. Do realizowanej instalacji filmowej oryginalną kompozycję muzyczną przygotowuje Sebastian Dembski.
Tkanką wystawy będą prace wideo, a przestrzeń zaaranżowana zostanie tekstylną instalacją przez scenografkę Martę Szypulską. Prace złożą się na posthumanistyczną opowieść o nas. Baumgart stawia odwieczne pytanie: kim „my” jesteśmy? „Wielorakość ludzkich i nieludzkich form przywołuje pytania, które dotyczą pewnej zbiorowości, pewnego »my«, ale czy ta zbiorowość określa się wyłącznie przez to, co ludzkie?” – pisze dr hab. Anna Barcz, ekoekspertka w projekcie.
Anna Baumgart seeks to capture a perspective free from speciesism, drawing on the intuitions of 20th-century female documentary filmmakers and ecosystem researchers. Hers is a perspective that encompasses not only the boundaries separating us from the non-human world, but also our very separateness. In the face of rapid climate changes and the resulting ecological catastrophes, species extinction, and migration of human and non-human bodies, attentiveness to one another becomes imperative. What does it mean to live a good life – and what does that mean for seven billion of us? This must remain an ongoing conversation, unconfined by cultural, geographical, or linguistic borders. Within this dialogue, a space opens up for art and its intersections with the third-person empiricism of science. The visual essay Aunt Jennifer's Tigers Prance Across a Screen also offers a new way of bringing to light previously unknown archival materials by outstanding female documentarians and scientists. A new life for intellectual and visual legacies hidden in home archives.
Artystka próbuje budować perspektywę pozbawioną szowinizmu gatunkowego podążającą za myślowymi intuicjami reżyserek dokumentalnych i badaczek ekosystemów XX wieku. Za Gayatri Spivak stawia pytanie „Can the Subaltern Speak?” (Czy podporządkowani, inni [subaltern] mogą przemówić?). Przez „Innego” rozumie agroprzestrzeń i wyobraża sobie, w jaki sposób tworzyć odmienne systemy, które mówią innymi językami i dają podstawy logice przyszłego współistnienia. Rozważa, w jaki sposób podnieść świadomość konsekwencji ludzkich działań wobec pozaludzkiego.
Tytuł wystawy zaczerpnięty jest z wiersza amerykańskiej poetki i pisarki Adrienne Rich „Aunt Jennifer’s Tigers” z 1951 roku.
Anna Baumgart (ur. 1966 we Wrocławiu) – artystka postkonceptualna, reżyserka i scenografka. Doktora sztuki. Wielokrotna stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Jej prace filmowe, performatywne i rzeźbiarskie były prezentowane na wielu wystawach, m.in. w Brooklyn Museum of Art, Jewish Museum w Nowym Jorku, Neuer Berliner Kunstverein w Berlinie, KW Institute for Contemporary Art w Berlinie, Museum on the Seam w Jerozolimie, Casino Luxembourg w Luksemburgu, CCA w Moskwie, Rydze, Tallinie, Narodowej Galerii Sztuki Zachęta i Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Muzeum Polin w Warszawie, Muzeum Narodowym w Warszawie oraz na festiwalach sztuki wideo i dokumentu, m.in. Videobrasil w São Paulo, Videonale w Bonn, Monstrainvideo w Milano, European Media Art Festival Osnabrück, Nowe Horyzonty, Watch Docs. Projekt Zdobywcy Słońca (2012) został zaproszony na Manifesta 10, ale z powodu inwazji Putina na Ukrainę artystka w ramach protestu odrzuciła zaproszenie. Film Świeże wiśnie (2010) otrzymał nagrodę publiczności dla najlepszego filmu wideo na festiwalu Loop w Barcelonie. Jej prace znajdują się w licznych polskich i międzynarodowych kolekcjach, m.in. Hauser & Wirth, FRAC Poitou-Charentes, Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, Muzeum Górnośląskie w Bytomiu, Parlament Europejski w Strasburgu, Muzeum Narodowe w Warszawie, NOMUS Nowe Muzeum Sztuki w Gdańsku, Galeria Arsenał w Białymstoku. W latach 2000–2006 prowadziła kawiarnię Baumgart w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, która była projektem artystyczno-aktywistycznym i miejscem kultowym na ówczesnej mapie Warszawy.
Zrealizowano w ramach stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
partnerzy: Instytut Adama Mickiewicza, Teatr Powszechny w Warszawie, Wytwórnia Filmów Oświatowych w Łodzi
Media patronage: Szum Magazine
English (UK) 
Polski