{"id":2961,"date":"2021-05-14T12:17:27","date_gmt":"2021-05-14T12:17:27","guid":{"rendered":"https:\/\/www.galeriafoksal.pl\/?p=2961"},"modified":"2023-02-01T12:39:30","modified_gmt":"2023-02-01T12:39:30","slug":"roman-siwulak-w-obecnosci-obrazu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.galeriafoksal.pl\/en\/roman-siwulak-w-obecnosci-obrazu\/","title":{"rendered":"Roman Siwulak, In the Presence of the Image"},"content":{"rendered":"
Otwarcie wystawy: pi\u0105tek, 14 maja 2021 r., w godzinach 12-20<\/div>\n
Wystawa trwa do 25 czerwca 2021<\/div>\n

Curator: Lech Stangret<\/strong><\/p>\n

Roman Siwulak (ur. 1952), malarz, aktor, pedagog, absolwent krakowskiej Akademii Sztuk Pi\u0119knych od pocz\u0105tku swej aktywno\u015bci malarskiej zwi\u0105zany jest z Galeria Foksal. W roku 1976 Roman Siwulak wsp\u00f3lnie z Andrzejem We\u0142mi\u0144skim zrealizowali w Galerii Foksal pokaz pt. \u201eZa szaf\u0105\u201d. Sk\u0142ada\u0142 si\u0119 on z przedmiot\u00f3w, kt\u00f3re wyrwane z macierzystego kontekstu wprowadzone zosta\u0142y do kontekstu obcego.<\/p>\n

W cyklu obraz\u00f3w-obiekt\u00f3w, pokazanych w Galerii Foksal w 2006 roku, opatrzonych wsp\u00f3lnym tytu\u0142em \u201ePomi\u0119dzy obrazem a…\u201d Siwulak podejmowa\u0142 problem kondycji malarza, kt\u00f3ry zrezygnowa\u0142 z malarstwa, ale nie z idei bycia malarzem. W serii dzie\u0142 zaprezentowanych w 2009 roku na Foksalu, zatytu\u0142owanych \u201ePomimo obrazu\u201d obrazy Siwulaka pozostawa\u0142y konsekwentnie puste, ale ich dotychczasowa bierno\u015b\u0107, oczekiwanie na gest \u2013 akcj\u0119 zosta\u0142y prze\u0142amane.<\/p>\n

Na obecnie przygotowywan\u0105 wystaw\u0119 dzie\u0142 Romana Siwulaka w Galerii Foksal pod tytu\u0142em \u201eW obecno\u015bci obrazu\u201d sk\u0142ada\u0107 si\u0119 b\u0119dzie sze\u015b\u0107 prac, wykonanych w ostatnich latach, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 tu po raz pierwszy zaprezentowane publiczno\u015bci. Koreluj\u0105 one z wcze\u015bniejszymi dwoma cyklami tworz\u0105c z nimi swoist\u0105 trylogi\u0119.<\/p>\n

\u201eCz\u0142owiek stoi wyprostowany, odziany elegancko, modnie, w stylu, w garnitur \u00bbod Boba Rauschenberga\u00ab, z komunikat\u00f3w, tekst\u00f3w i obraz\u00f3w, na czasie. Na bia\u0142ym tle rozlewaj\u0105 si\u0119 one na nim i za nim, na ogromnej p\u0142aszczy\u017anie obrazu panuj\u0105cego nad wszystkim. To nie cz\u0142owiek, a manekin \u00bbw teatrze \u017cycia codziennego\u00ab, w \u00bbspo\u0142ecze\u0144stwie spektaklu\u00ab, w scenicznym obrazie, w kt\u00f3rym niknie. Obraz s\u0142u\u017cy temu, by cz\u0142owieka posi\u0105\u015b\u0107, zaanektowa\u0107, sprowadzi\u0107 do swej cz\u0119\u015bci, rozmy\u0107, by go nie by\u0142o…<\/p>\n

A gdy niknie cz\u0142owiek, ten, kt\u00f3ry patrzy, znika sam obraz, kt\u00f3rego nie ma, gdy nie jest widziany. Obraz sam niszczy siebie.<\/p>\n

Obraz, w nadmiarze obraz\u00f3w, kt\u00f3re si\u0119 na\u0144 sk\u0142adaj\u0105, sam ten obraz przyt\u0142oczony wizualno\u015bci\u0105 nadmiern\u0105 i natr\u0119tn\u0105, roztapiaj\u0105c w niej swego widza, samob\u00f3jczo znika.<\/p>\n

Obraz, sprowadzony do tekstu, ginie w nieogarnionej ilo\u015bci komunikat\u00f3w, niemo\u017cliwych do przeczytania, bo te\u017c ju\u017c nie ma kto czyta\u0107.<\/p>\n

Roman Siwulak tak rozpoczyna sw\u0105 intryg\u0119. Maluje jakby teori\u0119 Jacquesa Ranci\u00e8re, bo William John Thomas Mitchell chcia\u0142, \u017ceby teorie malowa\u0107. Artysta siedzi przy malarskim warsztacie, farb\u0105 ocieka on sam, ten jego warsztat, wreszcie i obraz. Rozlewaj\u0105ca si\u0119 materia barw ucieka formie, nie zostawia miejsca. Pi\u0119kny jest w tym malowaniu, w swej kondycji tw\u00f3rcy i w per formatywnym dzia\u0142aniu. Samo za\u015b malarstwo nabiera podmiotowo\u015bci.\u201d<\/p>\n

Rafa\u0142 Solewski<\/p>\n