ANNA ZARADNY | Enjoy the Silence

wernisaż: 24.01, godz. 18:00

24.01–7.03.2026

curator: Katarzyna Krysiak

partner: The ING Polish Art Foundation

„Enjoy the Silence” to bezdźwięczna praca wideo o charakterze kontemplacyjnym, ułożona w szereg sekwencji ukazujących rozpryski materii, która zaczyna tworzyć migotliwe konstelacje.
Skoncentrowanie uwagi na pojedynczym detalu i hiperrealistyczny sposób rejestracji momentu rozpadu powierzchni zdradza wyraźne inspiracje kinem strukturalnym. Dzięki sugestywnemu operowaniu ruchem i światłem powstał plastyczny materiał dający się rozpatrywać w kategoriach choreograficznych. Film przenosi odbiorcę w sferę, która w równym stopniu przypomina przestrzeń kosmiczną, co oceaniczną otchłań, dając szansę na zanurzenie się w ciszy. Jednak ten kojący nastrój jest iluzoryczny, bowiem pękająca materia tworzy intensywne wyobrażenia audialne mogące wzmagać uczucie niepokoju.

Work: Anna Zaradny "Enjoy the Silence”, 2018, video 13’08”, The ING Polish Art Foundation collection

Anna Zaradny (ur. w 1977 roku) – artystka dźwiękowa i wizualna, kompozytorka, instrumentalistka, współzałożycielka festiwalu i wydawnictwa Musica Genera. Swoją twórczość realizuje w obszarze dźwięku i sztuk wizualnych. To wykształcona klasycznie absolwentka Akademii Muzycznej, gdzie uczyła się w klasie saksofonu i dyrygentury. Wykorzystuje doświadczenie w muzyce improwizowanej i eksperymentalnej, traktując instrument i inne narzędzia jako formę otwartą, organiczną. Jako kompozytorka i instrumentalistka porusza się w szerokim spektrum – od akustycznej muzyki improwizowanej, z minimalistycznym współczesnym idiomem, po złożoną strukturalnie i kompozycyjnie, całkowicie elektroniczną, eksperymentalną formę. Zaradny tworzy fotografie i wideo poprzez partytury, performansy, obiekty, kompozycje i instalacje dźwiękowe. Wykorzystuje środki abstrakcji, mikrodźwięki i obiekty architektoniczne, światło i przestrzeń, tworząc akustyczne środowiska, które pozwalają widzom stać się częścią dzieła i dotknąć architektury na poziomie dźwięku, eksplorując niewerbalne sposoby ekspresji poprzez narrację lub idee. W ten sposób kwestionuje wyższość obrazu, pozwalając dźwiękowi służyć jako istotny sygnał narracyjny, którego można doświadczyć całym ciałem. W zmodyfikowanych środowiskach, z przemyślanym oświetleniem i projektem dźwiękowym, które stymulują instynktowne doświadczenie architektury prezentowanej w szerokiej gamie przestrzeni immersyjnych, poszukuje powiązań między ludzkim ciałem, dźwiękiem, przestrzenią a technologią, eksplorując pęknięcia w dźwięku i obrazie, i tworzy momenty penetracji zmysłów i iluzoryczną naturę ich percepcji. Dzieła te charakteryzują się niejednoznacznością pojęć oraz relacją między ideami a medium formy.